Władza szykuje szokujące zmiany w polskim prawie pracy 2018

Na początek troszkę nudnych podstawowych definicji. Podstawową formą nawiązania stosunku pracy jest umowa o pracę. Dotyczące umowy o pracę przepisy stosowane są w dość szerokim zakresie także do stosunków pracy wynikających z mianowania (nominacji), wyboru i innych źródeł.

TREŚĆ STOSUNKU PRACY

Podstawowym obowiązkiem pracownika wynikającym ze stosunku pracy jest świadczenie pracy na rzecz pracodawcy. Obowiązek ten jest skonkretyzowany w umowie o pracę (akcie mianowania itd.) określającej stanowisko pracownika, a precyzuje go porządek organizacyjny danego zakładu pracy, oznaczający czas pracy, miejsce pracy, przełożonego i konkretne obowiązki pracownika. Praca świadczona przez pracownika powinna być należytej jakości, ma on więc obowiązek wykonywać ją z dołożeniem należytej staranności, angażując swoją wiedzę i umiejętności zawodowe. Pracownik ma też obowiązek przestrzegać w toku pracy przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy.

Podstawowym obowiązkiem pracodawcy jest obowiązek zapłaty wynagrodzenia za pracę. Wysokość wynagrodzenia wynika czasem z obowiązujących przepisów, określających stawki dla poszczególnych stanowisk pracy (przede wszystkim w służbie państwowej). W innych przypadkach określa ją umowa stron.

Wynagrodzenie pracownika podlega szczególnej ochronie prawnej. Wyraża się ona w szeregu zasad, do których należą między innymi obowiązek wypłacania wynagrodzenia wyłącznie w formie pieniężnej. Ochrona wynagrodzenia znajduje także wyraz w zakazie dokonywania potrąceń, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustawie. Z wynagrodzenia mogą być potrącone:

a) podatki,

b) składki na cele emerytalne,

c) należności alimentacyjne na podstawie tytułów wykonawczych,

d) inne należności na podstawie tytułów wykonawczych,

e) zaliczki pieniężne,

f) kary pieniężne za naruszenie porządku i dyscypliny pracy.

Potrącenia dokonywane są z zachowaniem kolejności, w jakiej zostały wymienione. Potrąceń na zaspokojenie należności alimentacyjnych zakład pracy dokonuje bez postepowania egzekucyjnego, na podstawie tytułu wykonawczego przedstawionego przez wierzyciela. Dotyczy to także należności zasądzonych od pracownika na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej.

Możność dokonywania potrąceń z wynagrodzenia pracownika jest ograniczona także co do wysokości. Przepis art. 87 k.p stanowi, że potrącenia w przypadku egzekwowania należności alimentacyjnych nie mogą przekroczyć trzech piątych wynagrodzenia, a w przypadku egzekwowania innych należności lub potrącania zaliczek pienieżnych – połowy wynagrodzenia. Za wynagrodzenie uważa się kwotę przeznaczoną do wypłaty pracownikowi, a więc po uprzednim odliczeniu ewentualnych podatków oraz składki na cele emerytalne. Potrącone kary pieniężne mogą wykraczać poza wymienione granice (art. 87 i 108 k.p.). Nagrody z zakładowego funduszu nagród podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych w pełnej wysokości. Dokonywanie potrąceń w innych przypadkach niż wymienione wyżej może nastąpić tylko wtedy, gdy pracownik wyrazi na to zgodę (składki, okresowe świadczenia na rozmaite fundusze itp.).

Zakład pracy ma obowiązek zapewnić pracownikowi odpowiednie warunki pracy. W szczególności powinny to być nie tylko warunki bezpieczne, ale również umożliwiające należyte wykonywanie pracy i sprzyjające osiąganiu pełnej wydajności. Wreszcie do podstawowych obowiązków zakładu pracy należy udzielenie pracownikowi urlopu wypoczynkowego.

, , , ,

Dodaj komentarz